Album vanaf 1870
Vader en Moeder
album, 't gezin

 

Moeders album
opa & oma

 

Vaders album

De grootouders en familieleden van oma's kant

Christiaan Theodorus Soetermans (1858-1946), mijn overgrootvader en vader van mijn oma op jeugdige leeftijd, in z'n twenties.
Ook van hem is er weinig bekend, behalve dat hij van Vlaamse afkomst was.
En een sigaartje smaakte hem wel zo te zien.
Louisa Wilhelmina Meyman-van Lint,
geboren 1 juni 1835, overleden 5 feb 1907.
Getrouwd geweest met Hendrik van Lint.
De oma van mijn oma....oei, dat is een flinke tijd terug, hier begint de foto-geschiedenis van mijn familie van mijn oma's kant. Naar schatting 1860-1870, toen de wereld 1 miljard mensen telde, het industriele tijdperk zijn intrede deed, het begin van een stroomversnelling in de ontwikkeling van west-Europa. Onbekend familieterrein.
De broer van Hendrika,
Adriaan v Lint (1859-1934)
Wilhelmina Louise Maria Soetermans (1895-1976) ofwel tante Will traditiegetrouw op de foto voor de communie.
Ongetrouwd gebleven
Ernstige mevrouw zo op het eerste gezicht, een oprechte en eenvoudige vrouw, zo verhaalt haar bidprentje, een goede moeder in haar liefde voor haar gezin en God.
Ze kreeg 4 kinderen waarvan er 2 overleden op zeer jonge leeftijd, iets wat ik in het algemeen veel tegenkwam in stambomen van voor 1900, kindersterfte kwam toen aanzienlijk vaker voor. De ontwikkeling van medicijnen en de aanleg van riolering stond nog in de kinderschoenen. Maar het blijft een droevige gebeurtenis natuurlijk.
Nog 2 keer tante Louise voor en na 1900, een voor mij onbekende tante totdat ik in 2007 deze foto's in handen kreeg.
Hendrika en Christiaan trouwden in maart 1886, ik kan hier niet onderscheiden of ze een ring dragen ter ere van de verbintenis. Maar hier komen de lijntjes samen.
Een tijd van diepgewortelde religieuze waarden, alle dochters kregen de naam Maria mee.
Hendrika Louisa Wilhelmina van Lint, dochter van Louisa, geboren 12 jan 1862 -14 dec 1941. M'n overgrootmoeder, weinig van bekend.
Iedereen begint altijd klein en kwetsbaar op deze planeet, we bewandelen in grote lijnen dezelfde paden en hopen het goede te ontmoeten onderweg. Ik schat haar hier een jaar of 4-5.
Nog 2 platen van Hendrika, uit +-1870 en uit 1883, donkere en correcte kleding was de norm in de fotostudio.
Louise Wilhelmina Maria Hendrica Soetermans (1887-1906) , de eerstgeborene. Hier is ze gereed voor de heilige communie, trots blikt zij de wereld in. Een ziekte maakte een eind aan haar jonge leven, er was geen geneesmiddel.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Elisabeth Theodora Maria Soetermans (1888-1958), tante Lies werd ze genoemd, hier staat ze eveneens gereed voor de heilige communie. Zelfde entourage, nog een tante die ik alleen maar van de fotoboeken ken.

 

 

 

De studio's waarin die tijd de familiefoto's werden geschoten. Fotocamera's waren nog lang geen gemeengoed en deze diensten werden door professionele fotograven aangeboden. M H Ladde is een bekende fotograaf uit Amsterdam naast
JF Hennequin en WG Kuijer

Poppetjes van kinderen met ernstige gezichtjes. Een school waar m'n oma op gezeten heeft.

 

Maria Alphonsina Soetermans (1898-1945)
Ook weer een familielid die vele jaren voor mijn geboorte is overleden, had weinig van haar gehoord in de familieverhalen.
Van de familie besloot zij toe te treden tot een kloostergemeenschap teneinde haar vaardigheden ten dienste te stellen van de mensheid. Zo heeft zij vele jaren in India vertoeft.
Daar is ze dan, mijn oma, Adriana Hendrika Maria Soetermans als kindje, Jeanne genoemd (?), maar ik dacht dus altijd dat het oma Sjaan was.
1891-1973.
Ook had men de gewoonte de foto's een beetje op maat te knippen.
Stijlvol communieportret uit 1903 van oma Jeanne. Je werd er helemaal voor uitgedost en moest er even goed voor gaan staan.
Nog wat momenten uit de jeugd van mijn oma, ergens tussen 1910 en 1920. En de mode...zo anders.
Tante Will, Ik kende haar altijd alleen als een oude, zachtaardige mevrouw die woonde in een bejaardenhuis in Achterveld. Met een sterk religieus gevoel.Met mijn verjaardag kreeg ik meestal een kaartje met een olifant staat me iets van bij. En een portemonnneetje om alvast te sparen.

 

De Nederlandse versie van " Pride en Prejudice "
Rond 1910 gekiekt, de dochters samen op de gevoelige plaat vastgelegd. Het verleden bijna tastbaar gemaakt....bizar,
allemaal verdwenen.

Foto's uit een handgemaakt boekje : "Groeten uit (Brits) Indie" Klinkt allemaal heel gezellig. De zusters verdwijnen bijkans in het wit.

Allemaal mensen....een behulpzame ziel heeft een kruisje gezet waar zuster Maria zich gezeteld heeft....handig!! Gehuld in opvallend wit verrichtte zij hier haar werk. Andere tijden dus, jaren 20 en 30.

Dagelijkse missie-activiteiten.

Nog meer dagelijkse missie-activiteiten in India.